الماس امید یا الماس هوپ (THE HOPE DIAMOND)، بزرگ، آبی و به طرز شگفتانگیزی باشکوه است و به عبارتی مشهورترین گوهر جهان است. این سنگ ۴۵.۵۲ قیراطی که در موسسه اسمیتسونیان در واشنگتن دی سی به نمایش گذاشته شده است، یک الماس آبی منحصر به فرد است.
الماس هوپ یا امید که از سال ۱۹۵۸ در اسمیتسونیان به نمایش گذاشته شده است
الماس امید بزرگترین الماس آبی تیره است. این الماس غرق در رمز و راز می باشد و افسانهای به تاریکی رنگ آن دارد. علاوه بر این، مطالعه علمی این سنگ در سالهای اخیر به رمز و راز الماس امید افزوده و آن را به همان اندازه که برای خریداران جواهرات به یک افسانه تبدیل کرده، برای گوهرشناسان نیز به عنوان یک شگفتی شناخته می شود.
الماسها در نوع I یا II طبقهبندی میشوند و در هر دسته a یا b قرار میگیرند. اکثریت قریب به اتفاق الماسها از نوع la هستند. از تعداد بسیار کمی از سنگهایی که نوع II هستند، یعنی بدون نیتروژن، اکثر آنها a هستند. تنها تعداد انگشتشماری از آنها نوع lib می باشند، عنوانی که برای سنگهایی که آبی یا آبی مایل به خاکستری هستند، در نظر گرفته شده است. اما صرفاً آبی نامیدن الماس امید، حق مطلب را در مورد رنگ آن ادا نمیکند. کارشناسان در مورد رنگ نیلی آن بسیار زیبا صحبت میکنند و هایلایتهای قرمز، سبز، بنفش و سیاه آن را تحسین میکنند. با این حال، سوزان استاینم پچ (Susanne Steinem Patch)، نویسنده کتاب “راز آبی: داستان الماس امید”، میگوید: رنگ این گوهر با چیدمان آبی آن در موزه تشدید میشود. او میگوید: “وقتی در نور روز دیده میشود، بیشتر به رنگ آبی آسمانی به نظر میرسد.”
نمایش الماس امید در واشنگتن
تاریخچهای غنی و رنگارنگ
تاریخچهی الماس امید، پیش از خرید آن توسط همنامش، هنری فیلیپ هوپ (Henry Philip Hope)، به قیمت تقریبی ۹۰۰۰۰ دلار در سال ۱۸۳۰، به همان اندازه که شگفتانگیز است، دارای زوایای پنهانی نیز می باشد.
هنری فیلیپ هوپ (Henry Philip Hope)
از نظر پچ، افسانهی الماس امید بر یک نظریهی اثبات نشدهی قرن نوزدهمی – که مدافع اصلی آن تاجر جواهر لندنی، ادوین دبلیو. استریتر بود استوار می باشد الماس امید بزرگترین سنگ از سه سنگی است که از یک سنگ مشهور موسوم به سنگ آبی فرانسوی (the French Blue)، پس از دزدیده شدن آن از خزانهداری فرانسه در سال ۱۷۹۲، گوهرتراشی شده است.
اگر این نظریه درست باشد، منشأ الماس امید یک الماس آبی باشکوه ۱۱۲.۲۵ قیراطی است که در دههی ۱۶۴۰ در معادن گلکوندای هند یافت شد. این سنگ توجه ژان باپتیست تاورنیه (بزرگترین فروشندهی جواهرات آن زمان) را در در یکی از سفرهایش به هند به خود جلب کرد. تاورنیه این سنگ را در سال ۱۶۶۸ به قیمت ۲۲۰۰۰۰ لیور (حدود ۴۵۰۰۰ دلار) به لویی چهاردهم، پادشاه فرانسه، فروخت. لویی چهاردهم که بعدها از شکل نامنظم و عدم درخشندگی آن ناراضی بود، در سال ۱۶۷۳ دستور داد تا توسط گوهرتراش دربار دوباره تراش داده شود.
لویی چهاردهم، پادشاه فرانسه
در دوران سلطنت لویی چهاردهم ظاهراً یکی از معشوقههای لویی، مادام دو مونتسپان، پس از پوشیدن آن، از چشم پادشاه افتاد و از دربار تبعید شد. پچ دلیلی غیر از نفرین الماس امید را برای نارضایتی حاکم پیشنهاد میکند. اما با این حال عاشقان افسانه الماس امید به این داستان به عنوان پیش درآمدی بر بدشانسیهایی که در آینده برای استفادهکنندگان از آن پیش خواهد آمد، اعتقاد دارند.گفته میشود در دو پادشاهی بعدی، زمانی که لویی شانزدهم و همسرش ماری آنتوانت با گیوتین اعدام شدند، نفرین الماس هوپ به اوج خود رسیده است. در هر صورت، در این زمان بود که این سنگ افسانهای به عنوان آبی فرانسوی به کار خود پایان داد. هنگامی که انقلاب فرانسه در سال ۱۷۹۲ آغاز شد، الماس آبی به همراه بسیاری از جواهرات دیگر به سرقت رفت. دیگر هرگز به شکلی که ناپدید شده بود، دیده نشد. در عوض، اعتقاد بر این است که به سه سنگ تقسیم شده است که بزرگترین آنها، یک الماس ۴۵.۵۲ قیراطی، در اوایل دهه ۱۸۰۰ در لندن کشف شد.
در سال ۱۸۳۰، یک جواهرساز لندنی به نام دانیل الیاسون، این الماس را به لرد هنری فیلیپ هوپ، یک بانکدار بریتانیایی فروخت. از آن زمان به بعد، این الماس به عنوان الماس هوپ (Hop) شناخته شد.پس از آن الماس به برادرزادهی هوپ و سپس، در سال ۱۸۸۷، به نوه برادرزاده، لرد فرانسیس هوپ به ارث رسید او یک قمارباز و مهرهی ننگین خاندانش بود از بخت بد (یا نفرین الماس)، لرد هوپ ثروت خود را بر باد داد و مجبور شد با درآمد همسرش که یک بازیگر آمریکایی بود، زندگی کند.
هوپ برای تأمین هزینههای زندگی مجلل خود، سالها تلاش کرد تا اجازه فروش این گوهر را بگیرد، اما برادر و سه خواهرش مانع او شدند. در سال ۱۹۰۱، یک سال پس از آنکه همسرش با یک کاپیتان دریایی آمریکایی فرار کرد و هوپ را بیپول گذاشت، او سرانجام الماس را به مبلغی که هرگز فاش نشد، فروخت. با این حال، مالک جدید، سایمون فرانکل(Simon Frankel)، ارزش آن را به گمرک ایالات متحده ۱۴۱,۰۳۲ دلار اعلام کرد و سپس ۱۰٪ عوارض برای این مبلغ پرداخت کرد. هفت سال طول کشید تا فرانکل سرانجام این سنگ را در پاریس به یک کلکسیونر به نام حبیب (Habib) فروخت. یک سال بعد حبیب آن را به دو فروشنده الماس فرانسوی به نام آروک و روزنو (Auroc and Rosenau) فروخت که به صورت شراکتی الماس را خریداری کرده بودند.
بیشتر بخوانید:
جواهرات نفرینشده قسمت اول: الماس بلک اورلوف
جواهرات نفرینشده قسمت دوم:سافایر بنفش دهلی
رونمایی از الماس فلورانسی پس از یک قرن
الماس قرمز وینستون؛ نایابترین گوهر سرخ جهان
در سال ۱۹۱۱، پیر کارتیه (Pierre Cartier) سنگ را به دست آورد و به ایولین والش مکلین (Evalyn Walsh McLean)، اهل واشنگتن دیسی، همسر مالک واشنگتن پست به قیمت تقریبی ۱۸۰،۰۰۰ دلار و صورت اقساط فروخت.
پیر کارتیه دلال الماس در جوانی
صورتحساب الماس امید، که کارتیه در سال ۱۹۱۲ به مبلغ بیش از ۱۸۰،۰۰۰ دلار به مکلین فروخت
مکلین هم مجذوب گذشته تاریک و مشهور الماس شده بود و هم از آن میترسید و طبق گزارشها، سنگ را توسط یک کشیش متبرک کرده بود. او که به این خرید خود افتخار میکرد، افسانههای مربوط به آن را در مهمانیها به هرنحوی که بود، تعریف میکرد.
ایولین والش مکلین (Evalyn Walsh McLean) و همسرش که برای سال ها مالک الماس امید بوده اند
اگر به نفرین اعتقاد دارید، این کار به معنای درخواست دردسر است. پسر اول مکلین در سن ۹ سالگی در یک تصادف رانندگی کشته شد. شوهرش آنقدر شیفته زن دیگری شد که به یک الکلی لاعلاج تبدیل شد و سرانجام در یک بیمارستان روانی درگذشت. در نهایت، دخترش نیز در سن ۲۵ سالگی خودکشی کرد و سپس مکلین نیز در سال ۱۹۴۷ درگذشت. الماس هوپ به هری وینستون، (Harry Winston) دلال الماس نیویورکی، رسید که جواهرات مکلین را به قیمت ۱ میلیون دلار خریداری کرد. وینستون الماس را به مدت ۱۰ سال نگه داشت و با نمایش آن در خیریهها، از آن برای جمعآوری پول برای اهداف ارزشمند استفاده کرد. در سال ۱۹۵۸، وینستون این سنگ را به اسمیتسونیان اهدا کرد. موزه با اعتراضات متعددی از سوی گروهها و افراد مواجه شد که هشدار میدادند پذیرش این سنگ همان بدشانسی را برای ملت به همراه خواهد داشت که صاحبان قبلی آن را تجربه کرده بودند.
تصویری از هری ویتستون ملقب به پادشاه الماس ها (king of diamonds)
الماس امید در سال ۱۹۸۳
از زمان اهدای آن به اسمیتسونیان، الماس امید به مشهورترین گوهر در آمریکا و جهان تبدیل شده است. پس از بیش از ۳۰۰ سال تحسین تقریباً بیچونوچرای الماس امید همچنان افسانه ها و داستان های متعددی پیرامون آن مطرح می شود براستی که الماس ها جاودانه اند…..
نظرات کاربران