نیم قرن از قدم گذاشتن انسانها به ماه میگذرد، اما سنگهایی که آنها جمع آوری کردند هنوز اطلاعات مهمی را درباره عمر ماه، همسایه زمین فاش میکنند.
برخی از این مواد برای دههها حفظ شدهاست تا بتوان آن را با ابزارهای علمی پیشرفتهتر مطالعه کرد و اکنون مواد جمعآوریشده از ماه در سال ۱۹۷۲ نشان دادهاند که عمر ماه میلیونها سال بیشتر از آن چیزی است که قبلاً تصور میشد.
دانشمندان با مطالعه سرنخهای اتمی محبوسشده در بلور زیرکون، یکی از قدیمیترین کانیهایی که از شکلگیری ماه باقی ماندهاست، به این نتیجه رسیدهاند که قمر حداقل ۴.۴۶ میلیارد سال سن دارد. این سن که این هفته در مجله Geochemical Perspectives Letters منتشر شد، سنهایی را که قبلاً اندازهگیری شده بود، ۴۰ میلیون سال به عقب میاندازد و سن ماه را نزدیک به شروع منظومه شمسی در حدود ۴.۵۷ میلیارد سال پیش تخمین میزند.
تعیین سن ماه میتواند به دانشمندان کمک کند تا توالی رویدادها را در روزهای حساس اولیه توصیف کنند. جنیکا گریر، نویسنده اول، کیهان شناسی در دانشگاه گلاسکو که زمانی که دانشجوی کارشناسی ارشد در دانشگاه شیکاگو بود، روی این پروژه کار می کرد، می گوید: “زمان بندی همه چیز است.” منظومه شمسی ما مدتی است که وجود داشته است، اما بسیاری از فرآیندهای واقعا پویا در آن در میلیون سال اول اتفاق افتاده است.
سمت چپ: کریستال زیرکون مورد استفاده برای یافتن سن ماه در یک نمونه در طول ماموریت آپولو ۱۷ که در دسامبر ۱۹۷۲ جمع آوری شد. سمت راست: نمای میکروسکوپی الکترونی از دانه زیرکون قمری
چندین ماموریت در حال انجام است تا نمونه های ماه را از جایی که هیچ کس قبلاً نرفته است بازگردانند. در سال ۲۰۲۴ چین یک ماموریت رباتیک را راه اندازی خواهد کرد که نمونه هایی را از سمت پشت ماه برمی گرداند، و ماموریت آرتمیس III ناسا قصد دارد انسان ها را در دسامبر ۲۰۲۵ در قطب جنوبی ماه فرود آورد. سنگ های جدید جمع آوری شده در این مکان ها می توانند به اصلاح یافته های ما از منشا ماه کمک کنند.
آرتمیس سوم بازگشت بشریت به سطح ماه خواهد بود و ناسا با فرستادن اولین انسان ها به منطقه قطب جنوب این همسایه زمین تاریخ ساز خواهد شد.
منابع:
نظرات کاربران